Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012
Το βρηκα το 'βαλα
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ....
Σε όσους έχουν hands-free και μιλάνε κρατώντας το κινητό στο ύψος του στήθους με το ένα χέρι και το μικρόφωνο του hands free κοντά στο στόμα με το άλλο χέρι: Για να καταλάβω... μέχρι χθες χρησιμοποιούσες ένα μόνο χέρι για να μιλάς στο κινητό. Οπότε παίρνεις hands free, για να μη χρησιμοποιείς κανένα. Και τελικά καταλήγεις να χρησιμοποιείς και τα δύο. ΟΚ. Λογικό.
.. Σ' αυτούς που το τηλεκοντρόλ, το λένε «κομπιούτερ»: Το κομπιούτερ είναι ή ο υπολογιστής ή το κομπιουτεράκι τσέπης ή αυτό που έχουνε στη ΝΑΣΑ και πιάνει 3 δωμάτια. Αν αλλάζεις κανάλι με ένα απ' τα παραπάνω, πες μου κι εμένα πώς το κάνεις...
. Σε όσους τρώνε κους κους. Κοίτα. Καταλαβαίνω ότι σ' αρέσει η λέξη κους κους. Και ξέρω ότι αν μπορούσες, θα αποκαλούσες κους κους ΟΛΑ τα φαγητά.. Άκου τι γίνεται όμως. Πρώτον: ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΙΣΙΟ! Οι κόκκοι του είναι πολύ χοντροί για να τους καταπιείς και πολύ ψιλοί για να τους μασήσεις. Και δεύτερον: Δε λέγεται κους κους. Λέγεται ΠΛΗΓΟΥΡΙ! Ξενέρωσες;
Σε όσους έχουν στο αμάξι μούφα ηχοσύστημα και παρόλα αυτά το παίζουν στη διαπασών: Τα μαμίσια ηχεία που έχεις, φτιαχτήκαν για να παίζουν Μελωδία FM, όχι σαϊκεντέλικ! Από μια ένταση και πάνω ψαλιδίζουν τον ήχο, οπότε ούτε εσύ ακούς τίποτα, ούτε εμείς. Δε σπας αυτιά, σπας αρχίδια! Χαμήλωσέ το.
Σ' αυτούς που αντί για «καρτούν» ή «παιδικά» λένε «Μίκι Μάους»: Όποιον ξανακούσω να λέει «ο μικρός βλέπει Μίκι Μάους» ή «Σάββατο πρωί το Σταρ βάζει Μίκυ Μάους» και είναι κάτω των 70, οπότε ΞΕΡΕΙ ότι βγήκαν κι άλλα καρτούν μετά το Μίκι Μάους, θα τον καρφώσω στο μήλο του Αδάμ με μπετόβεργα!
Στους παπάρες, που τους ζητάς να σε βγάλουν μια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν βόμβα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουμπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό με 3 κάμερες πάνω ξέρεις όμως. Μπούρτζο-μαλάκα-στρουγκανόβλαχε!
Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic.
Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.
Σε όσους δεν πετάνε τίποτα. Ποτέ: Όταν συγυρίζεις το γραφείο σου και δεν πετάς σαβούρα, κι απλά της αλλάζεις θέση, είσαι ψυχωτικός! Υπάρχουν πράγματα που αντικειμενικά είναι άχρηστα. Ο τσαλακωμένος έλεγχος της 2ας δημοτικού που στοιχειώνει τα συρτάρια σου εδώ και 28 χρόνια ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον!
Στους δισεκατομμυριούχους που γυρνάνε τον κόσμο με αερόστατα: Τι σκατά; 1850 έχουμε; Πάρε το αεροπλάνο όπως όλος ο κόσμος, μαλάκα αλαζόνα! Κανείς δε νοιάζεται για έναν πλούσιο κατακαργιόλη που βαριέται τη ζωή του! Ελπίζω στο επόμενο ταξίδι να σου χτυπήσει το αερόστατο κεραυνός! Και να γυρνάει στον αέρα σα σκασμένο μπαλόνι κάνοντας «ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!». Να ένα διαφημιστικό stunt που θα κάτσω να δω!
Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012
Ευτυχισμένοι Ελληνες
Ήταν σε ένα αεροπλάνο ο Παπανδρεου και δύο υπουργοί.
Σκύβει ο ένας Υπουργός και βρίσκει ένα 200ευρο.
Λέει λοιπον στους άλλους δυο:
- "Έχω μια ιδέα. Γιατί δεν το ρίχνουμε από το αεροπλάνο να κάνουμε έναν Έλληνα ευτυχισμένο;"
- "Όχι", λέει ο άλλος. "Γιατί δεν τα κάνουμε δύο 100ευρα να κάνουμε δυο Έλληνες ευτυχισμένους;"
- "Όχι", λέει ο Παπανδρέου. "Γιατί δεν τα κάνουμε τέσσερα 50ευρα να κάνουμε τέσσερις Έλληνες ευτυχισμένους;"
Εντωμεταξύ αυτη τη συζήτηση την ακουγαν 2 πιλότοι. Έτσι λέει ο ένας:
- "Ρε Μήτσο να συντρίψω τώρα το αεροπλάνο να κάνω 11.000.000 Έλληνες ευτυχισμένους;"
Σκύβει ο ένας Υπουργός και βρίσκει ένα 200ευρο.
Λέει λοιπον στους άλλους δυο:
- "Έχω μια ιδέα. Γιατί δεν το ρίχνουμε από το αεροπλάνο να κάνουμε έναν Έλληνα ευτυχισμένο;"
- "Όχι", λέει ο άλλος. "Γιατί δεν τα κάνουμε δύο 100ευρα να κάνουμε δυο Έλληνες ευτυχισμένους;"
- "Όχι", λέει ο Παπανδρέου. "Γιατί δεν τα κάνουμε τέσσερα 50ευρα να κάνουμε τέσσερις Έλληνες ευτυχισμένους;"
Εντωμεταξύ αυτη τη συζήτηση την ακουγαν 2 πιλότοι. Έτσι λέει ο ένας:
- "Ρε Μήτσο να συντρίψω τώρα το αεροπλάνο να κάνω 11.000.000 Έλληνες ευτυχισμένους;"
κλέφτης
Είναι τρεις τα ξημερώματα, και ένας κλέφτης
μπαίνει σε ένα σπίτι. Ο (άνεργος) ιδιοκτήτης του σπιτιού, ακούει θόρυβο.
Σηκώνεται και ανοίγει το φως. Βλέπει τον κλέφτη και λέει
- Τί κάνεις εκεί;
- Ψάχνω για λεφτά.
- Καλά, περίμενε λίγο να ντυθώ, να ψάξουμε μαζί...
- Τί κάνεις εκεί;
- Ψάχνω για λεφτά.
- Καλά, περίμενε λίγο να ντυθώ, να ψάξουμε μαζί...
Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012
Τυχερη ή αδιαβαστη;
Στο μάθημα της ανατομίας ρωτά η καθηγήτρια μια κοπέλα:
-Τι μήκος έχει ένα ανδρικό πέος σε στύση;
Τα έχασε η κοπέλα, κοκκίνισε, πρασίνισε και διστακτικά απάντησε:
-25 με 30 πόντους κυρία.
-H καθηγήτρια:
Εσύ κοπέλα μου ή αδιάβαστη είσαι ή πολύ τυχερή.....χαχαχαχαχαχαχα!!!!!
-Τι μήκος έχει ένα ανδρικό πέος σε στύση;
Τα έχασε η κοπέλα, κοκκίνισε, πρασίνισε και διστακτικά απάντησε:
-25 με 30 πόντους κυρία.
-H καθηγήτρια:
Εσύ κοπέλα μου ή αδιάβαστη είσαι ή πολύ τυχερή.....χαχαχαχαχαχαχα!!!!!
Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012
Να θυμάσαι
ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ!!! : 6 Απρ 2008
1: Τουλάχιστον 5 άνθρωποι στον κόσμο Σ'ΑΓΑΠΑΝΕ τόσο πολύ
που θα έδιναν και τη ζωή τους ακόμη ΓΙΑ ΣΕΝΑ!
2: Το λιγότερο 15 άνθρωποι στον κόσμο Σ'ΑΓΑΠΑΝΕ με
οποιαδήποτε μορφή αγάπης!
3: Ο μοναδικός λόγος που μπορεί κάποιος να σε μισεί είναι
γιατί θα ήθελε να είναι ακριβώς σα και ΣΕΝΑ!
4: 'Ένα ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΟΥ μπορεί να φέρει χαρά στο καθένα, ακόμη
και αν δεν σε συμπαθεί!
5: Κάθε νύχτα ΚΑΠΟΙΟΣ σε έχει στη ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ πριν τον πάρει
ο ύπνος!
6: Για κάποιον άνθρωπο είσαι Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΣ!
7: Υπάρχει κάποιος που δεν μπορεί να ΖΗΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ!
8: Είσαι ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ και ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ με τον δικό σου τρόπο!
9: Κάποιος που δεν γνωρίζεις καν την ύπαρξή του Σ'ΑΓΑΠΑΕΙ!
10: ¨Όταν κάνεις ένα μεγάλο λάθος να ξέρεις ότι κάτι καλό
και όμορφο θα προκύψει από αυτό!
11: Αν έχεις την εντύπωση ότι ο κόσμος σου έχει
γυρισμένη τη πλάτη, κάτσε και ΣΚΕΨΟΥ! Το πιο πιθανό είναι ότι
ΕΣΥ έχεις γυρίσει τη δική σου πλάτη στους ανθρώπους!
12: 'Όταν πιστεύεις ότι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να
έχεις αυτό που επιθυμείς, σκέψου ότι ΜΠΟΡΕΙ να μην το αποκτήσεις. Αν
όμως πιστεύεις στον εαυτό σου τότε ΠΙΘΑΝΟΝ αργά η γρήγορα να το έχεις.
13: Να ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ και ευγενικά λόγια που
σου έχουν πει και ΝΑ ΞΕΧΝΑΣ τις απότομες και αγενείς παρατηρήσεις και
σχόλια που σου έχουν κάνει!
14: Να λες πάντα σε κάποιον πως αισθάνεσαι γι' αυτόν. Θα
νοιώσεις πολύ καλύτερα!
15: Αν έχεις έναν ξεχωριστό φίλο, να ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ να
τον κάνεις να αισθάνεται
Μανος (παλιο αλλα καλό)
Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας
Αθήνα 31 Αυγούστου 2010
Άμα τη αναλήψει των καθηκόντων σας εις τας τάξεις της
Ενδόξου Πολεμικής Αεροπορίας
της πολυπάθου αυτής χώρας, της
πατρίδος μας,
το Ανώτατο Συμβούλιο Αεροπορίας με την εισήγηση του Αρχηγού ΓΕΑ
Απτχου (Ι) Βασιλείου Κλόκοζα
και λαβόντας υπόψιν του, τον πρότερο έντιμο και ανιδιοτελή βίο σας,
τον αδαμάντινον χαρακτήρα σας και την υψίστην φιλοπατρία σας
και έχοντας ως γνώμονα τας
τεραστίας ελλείψεις εις άριστον και υψηλής οξυδερκείας προσωπικόν, αποφασίζει και
ΑΠΟΝΕΜΕΙ:
εις τον Εμμανουήλ
Λαμπίδη τον βαθμό του
Επιτίμου Πτεράρχου
Αρχηγού, κάθε
τι ιπταμένου* ανά την χώραν, αυτής - ταύτης και τοιαύτης,
ως ελαχίστην αναγνώρισην των
προσόντων σας,
Ο προαχθείς αποδεχόμενος
Επίτιμος Πτέραρχος Αντιπτέραρχος
(Ι)
Εμμανουήλ Λαμπίδης Βασίλειος
Κλόκοζας
Αρχηγός Αρχηγός
*πουλιά, κουνούπια, σκνίπες, λιβελουλες,
αερόπλανα και ανεμόπλανα
Εμείς μετά από σύσκεψη
αποφασίσαμε…
(Στραβάδι θα πήξεις )
Άντε ρεεεεεεεεεεεεεεε…..
ΚΑΛόΣ ΠΟΛίΤΗΣ…!!!
που θα γίνεις ….
και ΠΤέΡΑΡΧΟΣ!!!!! με φυτίλια
(φάε τώρα την μπριζόλα σου ή ότι παραγγείλεις
…. και ΒΛέΠΟΥΜΕ)
Σάββατο 28
Αυγούστου 2010
Μεζεδοπωλείο
“ΠΥΡΟΠΕΤΡΑ”
Πόρτο
Ράφτη
Κόλαση
Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια απάντηση που
δόθηκε σε ενδιάμεσες εξετάσεις/ προόδους στη χημεία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Η ερώτηση είχε ως εξής και βαθμολογούταν με έξτρα
βαθμούς:
Η Κόλαση είναι εξώθερμη ή εσώθερμη;
(στη χημεία ή εξώθερμη δίνει θερμότητα ενώ η άλλη απορροφά).
Η Κόλαση είναι εξώθερμη ή εσώθερμη;
(στη χημεία ή εξώθερμη δίνει θερμότητα ενώ η άλλη απορροφά).
Οι περισσότεροι φοιτητές έδωσαν απαντήσεις παρέχοντας αποδείξεις βασισμένες στο Νόμο του Boyle (ένα αέριο ψύχεται όταν μεγαλώνει ο όγκος και θερμαίνεται όταν συμπιέζεται) ή κάτι παρόμοιο.
Ωστόσο, ένας έγραψε τα εξής:
Πρώτον πρέπει να γνωρίζουμε αν ο όγκος της κόλασης αυξάνεται προς το χρόνο. Επομένως χρειάζεται να ξέρουμε το ρυθμό με τον οποίο οι ψυχές εισρέουν στην κόλαση και το ρυθμό με το ν οποίο διαφεύγουν.
Νομίζω ότι μπορούμε ασφαλώς να υποθέσουμε ότι όταν μια ψυχή πάει στην κόλαση, δεν πρόκειται να φύγει. Επομένως, δεν διαφεύγουν ψυχές. Τώρα για το πόσες ψυχές μπαίνουν, ας δούμε πόσες διαφορετικές θρησκείες υπάρχουν σήμερα στον κόσμο. Οι περισσότερες από αυτές δηλώνουν ότι αν δεν είσαι οπαδός τους, τότε θα πας στη κόλαση. Εφόσον υπάρχουν περισσότερες από μία τέτοια θρησκεία και εφόσον οι άνθρωποι ανήκουν σε περισσότερη από μία θρησκεία, τότε μπορούμε να εξαγάγουμε το συμπέρασμα ότι όλες οι ψυχές πάνε στην κόλαση. Και όπως έχουν οι ρυθμοί γεννήσεων και θανάτων, θα πρέπει να αναμένουμε ότι ο αριθμός των ψυχών στην κόλαση θα αυξηθεί εκθετικά.
Πρώτον πρέπει να γνωρίζουμε αν ο όγκος της κόλασης αυξάνεται προς το χρόνο. Επομένως χρειάζεται να ξέρουμε το ρυθμό με τον οποίο οι ψυχές εισρέουν στην κόλαση και το ρυθμό με το ν οποίο διαφεύγουν.
Νομίζω ότι μπορούμε ασφαλώς να υποθέσουμε ότι όταν μια ψυχή πάει στην κόλαση, δεν πρόκειται να φύγει. Επομένως, δεν διαφεύγουν ψυχές. Τώρα για το πόσες ψυχές μπαίνουν, ας δούμε πόσες διαφορετικές θρησκείες υπάρχουν σήμερα στον κόσμο. Οι περισσότερες από αυτές δηλώνουν ότι αν δεν είσαι οπαδός τους, τότε θα πας στη κόλαση. Εφόσον υπάρχουν περισσότερες από μία τέτοια θρησκεία και εφόσον οι άνθρωποι ανήκουν σε περισσότερη από μία θρησκεία, τότε μπορούμε να εξαγάγουμε το συμπέρασμα ότι όλες οι ψυχές πάνε στην κόλαση. Και όπως έχουν οι ρυθμοί γεννήσεων και θανάτων, θα πρέπει να αναμένουμε ότι ο αριθμός των ψυχών στην κόλαση θα αυξηθεί εκθετικά.
Τώρα, ο λόγος για τον οποίο εξετάζουμε το ρυθμό
αλλαγής του όγκου της κολάσεως, είναι γιατί ο Νόμος του Μπόυλ δηλώνει ότι για
να παραμείνει σταθερή η θερμοκρασία και η πίεση στην κόλαση, ο όγκος της πρέπει
να αυξάνεται αναλόγως με τις ψυχές που προστίθενται. Αυτό μας δίνει 2
περιπτώσεις:
1. Εάν η Κόλαση
διαστέλλεται με πιο αργό ρυθμό από αυτόν με τον οποίο εισέρχονται ψυχές, τότε η
θερμοκρασία και η πίεση θα αυξάνονται μέχρι να σκάσει η Κόλαση και να ξεχυθούν
οι ψυχές.
2. Εάν η Κόλαση
διαστέλλεται με ρυθμό πιο γρήγορο από τη αύξηση των ψυχών, τότε η θερμοκρασία
και ή πίεση θα πέφτουν μέχρι να παγώσουν τα καζάνια της.
Ποιά από τις 2 περιπτώσεις ισχύει??
Αν αποδεχθούμε το αξίωμα το οποίο μου είπε η Τερέζα όταν ήμουν πρωτοετής, ότι ."Θα πρέπει να παγώσει η Κόλαση πριν κοιμηθούμε μαζί". και αν συνθεωρήσουμε και το γεγονός ότι χθες το βράδυ όντως κοιμήθηκα μαζί της, τότε . ισχύει η δεύτερη υπόθεση και επομένως είμαι σίγουρος ότι η Κόλαση είναι εξώθερμη και ότι ήδη έχει παγώσει.
Αν αποδεχθούμε το αξίωμα το οποίο μου είπε η Τερέζα όταν ήμουν πρωτοετής, ότι ."Θα πρέπει να παγώσει η Κόλαση πριν κοιμηθούμε μαζί". και αν συνθεωρήσουμε και το γεγονός ότι χθες το βράδυ όντως κοιμήθηκα μαζί της, τότε . ισχύει η δεύτερη υπόθεση και επομένως είμαι σίγουρος ότι η Κόλαση είναι εξώθερμη και ότι ήδη έχει παγώσει.
Απόρροια αυτής της θεωρίας είναι ότι η κόλαση, αφού
έχει παγώσει, άρα δεν δέχεται άλλες ψυχές και επομένως έχει εκλείψει....
αφήνοντας μόνο τον Παράδεισο. Αυτό με τη σειρά του αποδεικνύει την ύπαρξη
ενός Θεϊκού Όντος, το οποίο εξηγεί γιατί χθες το βράδυ η Τερέζα φώναζε συνεχώς:
"Θεέ μου, Θεέ μου".
Αυτός ο φοιτητής πήρε το μοναδικό '10'.
Ο τρόπος
Τι είναι αυτό που αποτελείται αποκλειστικά από μύες, δεν έχει
κόκαλα
και, όταν υποστεί σεξουαλικό ερέθισμα, διαστέλλεται μέχρι και στο
ΔΙΠΛΑΣΙΟ μέγεθος;
και, όταν υποστεί σεξουαλικό ερέθισμα, διαστέλλεται μέχρι και στο
ΔΙΠΛΑΣΙΟ μέγεθος;
Είναι η καρδιά, αλλά μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι ...
Τι είναι αυτό που ΕΠΙΣΗΣ αποτελείται αποκλειστικά από μύες, δεν έχει
κόκαλα και, όταν υποστεί σεξουαλικό ερέθισμα, διαστέλλεται μέχρι και στο
ΤΡΙΠΛΑΣΙΟ μέγεθος;
Είναι η κόρη του ματιού, αλλά μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι...
Τι είναι αυτά που:
α. βγαίνουν σε ζευγάρι (όχι, δεν είναι τα παπούτσια)
β. είναι μαύρα
γ. όταν υποστούν ένταση ή οποιοδήποτε άλλο ερέθισμα,
εκκρίνουν παχύρρευστη ουσία
Τα νεφρά, αλλά μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι...
Υπάρχουν τρεις γυναίκες που τρώνε παγωτό στην παραλία: η πρώτη, το γλύφει. Η δεύτερη, το δαγκώνει. Και η τρίτη, το τρώει με το κουταλάκι.
Ποια είναι λοιπόν η παντρεμένη;
Μήπως αυτή που το δαγκώνει;
Όχι, είναι αυτή που φοράει βέρα, αλλά μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι...
Τι είναι αυτό που περνάει ανάμεσα από το στήθος μιας γυναίκας
και καταλήγει σε μια τρύπα;
Η ζώνη ασφαλείας, αλλά μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι...
Τι κοινό έχουν μια πνιγμένη, μια καμένη πίτσα και μια έγκυος;
Κάποιος άργησε να τη βγάλει!
Ετσι ζούσαμε
24-11-2005
Έτσι
ζούσαμε
Η
αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.
Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.
Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».
Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.
Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα.
Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.
Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους.
Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει.
Τότε δεν υπήρχαν κινητά.
Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» .
Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα.
Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.
Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι.
Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο.
Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.
Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet.
Εμείς είχαμε φίλους.
Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.
Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας.
Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.
Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.
Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.
Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το!
Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο!
Χωρίς κανέναν υπεύθυνο!
Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.
Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη.
Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.
Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά.
Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D: P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια!
Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.
Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.
Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».
Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.
Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα.
Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.
Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους.
Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει.
Τότε δεν υπήρχαν κινητά.
Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» .
Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα.
Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.
Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι.
Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο.
Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.
Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet.
Εμείς είχαμε φίλους.
Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.
Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας.
Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.
Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.
Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.
Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το!
Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο!
Χωρίς κανέναν υπεύθυνο!
Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.
Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη.
Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.
Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά.
Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D: P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια!
Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




